สื่อลามกอนาจารเด็ก ภัยร้ายที่ต้องหยุดยั้งก่อนทำลายเด็กอีกคน
สื่อลามกอนาจารเด็ก ภัยร้ายที่ต้องหยุดยั้งก่อนทำลายเด็กอีกคน
สื่อลามกอนาจารเด็กคือภาพหรือวิดีโอที่แสดงการล่วงละเมิดทางเพศต่อผู้เยาว์ ซึ่งถูกผลิตขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศของผู้ใหญ่บางกลุ่ม สื่อประเภทนี้มักถูกเผยแพร่ผ่านช่องทางออนไลน์ลับหรือแพลตฟอร์มปิด เพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจจับและสร้างความรู้สึกเข้าถึงได้เฉพาะกลุ่ม
ความหมายที่แท้จริงของภาพหรือคลิปที่ผิดกฎหมายเกี่ยวกับเด็ก
ภาพหรือคลิปที่ผิดกฎหมายเกี่ยวกับเด็กในบริบทของสื่อลามกอนาจารเด็กไม่ได้หมายถึงเพียงภาพเปลือยหรือการร่วมเพศเท่านั้น แต่รวมถึงการแสดงออกใดก็ตามที่ใช้เด็กในทางเพศ ไม่ว่าจะเป็นการโพสท่า การลูบคลำ หรือแม้แต่ภาพที่ตัดต่อให้ดูอนาจาร โดยไม่จำเป็นต้องเห็นอวัยวะเพศก็ถือว่าผิดกฎหมาย ถามว่าแล้วภาพที่เด็กแต่งตัวปกติแต่ถูกนำไปใช้ในเชิงเพศล่ะ? ตอบสั้น ๆ คือผิดทันทีถ้าเจตนาเพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ หัวใจคือการใช้เด็กเป็นวัตถุทางเพศ ไม่ใช่แค่การเปลือยกาย ดังนั้นผู้ใช้ควรเข้าใจว่าการถ่าย เซฟ หรือส่งต่อภาพเหล่านี้แม้ในวงปิดก็เป็นความผิดฐานครอบครองสื่อลามกอนาจารเด็ก
องค์ประกอบใดบ้างที่ทำให้เนื้อหาจัดอยู่ในประเภทนี้
การจำแนกเนื้อหาเป็นสื่อลามกอนาจารเด็กต้องพิจารณาองค์ประกอบสำคัญหลายประการ โดยแกนหลักคือการแสดงออกทางเพศที่ชัดเจนซึ่งมีบุคคลอายุต่ำกว่า 18 ปีเป็นศูนย์กลาง ไม่ว่าจะปรากฏในภาพนิ่ง คลิป หรือภาพเสมือน
- ต้องมีตัวตนของเด็กจริงหรือที่สร้างขึ้นให้เสมือนจริง
- ต้องมีเจตนาหรือเนื้อหาที่สื่อถึงเรื่องเพศอย่างโจ่งแจ้ง
- ต้องใช้เพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศของผู้เสพ
แม้เพียงภาพเดียวที่ตัดต่อหรือสร้างด้วย AI ก็อาจเข้าข่ายได้หากองค์ประกอบครบถ้วน การเน้นอวัยวะเพศ ท่าทางยั่วยวน หรือบริบทที่สื่อเรื่องเพศ ล้วนเป็นตัวชี้ขาดประเภทโดยตรง
ความแตกต่างระหว่างภาพอนาจารเด็กกับภาพเปลือยทั่วไปของเด็ก
หลายคนอาจสับสนว่าภาพเปลือยเด็กกับภาพอนาจารเด็กต่างกันยังไง ซึ่งจริง ๆ แล้ว ความแตกต่างระหว่างภาพอนาจารเด็กกับภาพเปลือยทั่วไปของเด็ก อยู่ที่เจตนาและบริบทของภาพเป็นหลัก เช่น ภาพที่ถ่ายในโรงพยาบาลเพื่อการรักษาหรือภาพในครอบครัวที่เด็กเล่นน้ำก็ถือเป็นภาพเปลือยทั่วไป ไม่ได้มีจุดประสงค์ทางเพศ แต่ภาพอนาจารเด็กจะมุ่งเน้นที่อวัยวะเพศหรือท่าทางที่กระตุ้นอารมณ์ทางเพศ ไม่ว่าจะมีเจตนาหรือไม่ก็ตาม หากภาพนั้นถูกใช้ในทางเพศหรือเผยแพร่ในลักษณะลามก ก็ถือเป็นสื่อผิดกฎหมายทันที เพราะหัวใจสำคัญคือการปกป้องเด็กจาการแสวงหาประโยชน์ ไม่ใช่แค่การเห็นร่างกายเด็ก
สรุปสั้น ๆ คือ ภาพเปลือยทั่วไปของเด็กมีไว้เพื่อการแพทย์หรือครอบครัว ไม่มีนัยทางเพศ ส่วนภาพอนาจารเด็กเน้นไปที่เรื่องเพศและการกระตุ้นอารมณ์ ซึ่งผิดกฎหมายเสมอ
รูปแบบและช่องทางที่พบได้บ่อยของสื่อต้องห้ามเหล่านี้
สื่อลามกอนาจารเด็กมักถูกเผยแพร่ผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์และแอปแชทที่คนทั่วไปเข้าถึงได้ง่าย เช่น กลุ่มปิดในโซเชียลมีเดีย ฟอรัมใต้ดิน และลิงก์ฝังในเว็บไซต์ทั่วไป รูปแบบที่พบบ่อยคือไฟล์วิดีโอและภาพนิ่งที่ถูกอัปโหลดซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางครั้งก็ถูกซ่อนในไฟล์บีบอัดหรือลิงก์ระยะสั้นเพื่อหลบเลี่ยงการตรวจจับ อีกช่องทางคือการส่งต่อผ่านแอปแชทส่วนตัวและบริการคลาวด์สตอเรจที่แชร์ลิงก์กันในกลุ่มปิด ผู้ใช้มักเจอสิ่งเหล่านี้ผ่านคำเชิญจากคนรู้จักหรือโฆษณาหลอกลวงที่นำไปสู่เว็บอันตราย
ลักษณะไฟล์และแพลตฟอร์มที่มักถูกใช้เผยแพร่
ไฟล์ที่มักถูกใช้เผยแพร่คือภาพและวิดีโอความละเอียดสูงที่จัดเก็บในรูปแบบเข้ารหัส เช่น ZIP ที่มีรหัสผ่าน หรือไฟล์นามสกุลปลอมเพื่อหลบเลี่ยงการตรวจจับ ส่วนแพลตฟอร์มที่มักถูกใช้เผยแพร่ได้แก่แอปแชทเข้ารหัสแบบ end-to-end กลุ่มปิดบนโซเชียลมีเดีย ฟอรัมเฉพาะทาง และบริการฝากไฟล์ชั่วคราวที่ลบอัตโนมัติ ผู้เผยแพร่มักใช้ลิงก์หมดอายุและการฝังในแชทส่วนตัวเพื่อลดร่องรอย การรู้จักลักษณะเหล่านี้ช่วยให้ผู้ปกครองและผู้ใช้งานสังเกตและหลีกเลี่ยงการเข้าถึงเนื้อหาผิดกฎหมายได้
- ไฟล์มักถูกบีบอัด ใส่รหัสผ่าน หรือเปลี่ยนนามสกุล
- แพลตฟอร์มหลักคือแชทเข้ารหัส กลุ่มปิด ฟอรัมเฉพาะ และฝากไฟล์ชั่วคราว
- ใช้ลิงก์หมดอายุและแชทส่วนตัวเพื่อลดการตรวจจับ
วิธีการที่ผู้ไม่หวังดีใช้ซ่อนหรืออำพรางเนื้อหา
ผู้ไม่หวังดีมักใช้ การอำพรางเนื้อหาผ่านไฟล์ทั่วไป เพื่อซ่อนสื่อลามกอนาจารเด็กจากสายตาผู้ปกครองและระบบตรวจจับ เช่น การเปลี่ยนชื่อไฟล์เป็นรูปภาพครอบครัว เอกสารการเรียน หรือวิดีโอเกม innocent ๆ แล้วซ่อนไว้ในโฟลเดอร์ลึก ๆ หรือใช้รหัสผ่านซับซ้อน บางคนฝังไว้ในไฟล์ ZIP ที่ตั้งรหัสผ่าน หรือซ่อนในแอป calculator vault หรือ gallery ลับที่ต้องป้อน PIN พิเศษ แม้แต่การใช้ steganography ฝังภาพลงในไฟล์เสียงก็พบได้บ่อย เด็กอาจได้รับลิงก์ผ่านเกมแชทหรือโซเชียลแบบ disappearing message ก็ได้
- เปลี่ยนชื่อไฟล์และนามสกุลให้ดู harmless
- ซ่อนในโฟลเดอร์ลึกหรือไฟล์บีบอัดที่มีรหัสผ่าน
- ใช้แอป vault ปลอมหรือ gallery ลับ
- ฝังภาพในไฟล์อื่นด้วย steganography
- ส่งผ่านแชทที่ข้อความหายเองหรือเกมออนไลน์
สัญญาณเตือนอันตรายที่ผู้ปกครองและผู้ใช้งานอินเทอร์เน็ตควรรู้
ผู้ปกครองควรสังเกตพฤติกรรมบุตรหลานที่เปลี่ยนไป เช่น ปิดหน้าจอทันทีเมื่อมีคนเข้าใกล้ ลบประวัติการใช้งาน หรือใช้ устройстваอุปกรณ์ส่วนตัวในที่ลับตาผู้ใหญ่ รวมถึงการได้รับข้อความจากคนแปลกหน้าที่ชักชวนให้ส่งภาพส่วนตัวหรือพูดคุยเรื่องเพศ สัญญาณเตือนอันตรายที่สำคัญคือการที่เด็กมีท่าทีหวาดกลัว วิตกกังวล หรือแยกตัวหลังใช้อินเทอร์เน็ต ถามว่าอะไรคือสัญญาณที่ชัดเจนที่สุด? ตอบ คือ การที่เด็กพยายามปกปิดการสนทนาหรือไฟล์ภาพในอุปกรณ์ และมีรายชื่อผู้ติดต่อที่ไม่รู้จักเพิ่มขึ้นอย่างผิดปกติ ผู้ใช้งานอินเทอร์เน็ตควรระวังลิงก์หรือกลุ่มที่อ้างว่าเป็นคลิปตลกแต่กลับมีเนื้อหาทางเพศที่เกี่ยวข้องกับเด็ก และ应立即รายงานเพื่อป้องกันการเผยแพร่ต่อ
พฤติกรรมหรือคำค้นหาที่บ่งชี้ถึงการเข้าถึงเนื้อหาผิดกฎหมาย
พฤติกรรมหรือคำค้นหาที่บ่งชี้ถึงการเข้าถึงเนื้อหาผิดกฎหมายมักเริ่มจากความพยายามปกปิดร่องรอย เช่น ใช้โหมดไม่ระบุตัวตน ลบประวัติทันที หรือใช้คำค้นที่สื่อถึงกลุ่มอายุหรือสถานการณ์เฉพาะทางเพศ คำค้นหาที่บ่งชี้ถึงสื่อลามกอนาจารเด็กมักเป็นคำที่ผสมรหัสลับ คำสะกดผิดจงใจ หรือศัพท์แสลงที่หลีกเลี่ยงตัวกรอง แม้การค้นหาเพียงครั้งเดียวอาจไม่ใช่หลักฐานเจตนา แต่รูปแบบการค้นซ้ำในหัวข้อต้องห้ามร่วมกับการปกปิดเป็นสัญญาณที่ต้องตรวจสอบ พฤติกรรมเหล่านี้ควรได้รับการสังเกตโดยไม่ละเมิดความเป็นส่วนตัวเกินจำเป็น
- ใช้คำค้นที่มีคำเกี่ยวกับวัยหรือความสัมพันธ์ในครอบครัวร่วมกับคำทางเพศ
- ค้นหาไฟล์หรือลิงก์จากกลุ่มปิดที่แอบอ้างเป็นสื่อทั่วไป
- ลบประวัติเบราว์เซอร์หรือใช้ VPN ทุกครั้งหลังเข้าชม
- เก็บไฟล์ในโฟลเดอร์ซ่อนชื่อไม่สัมพันธ์กับเนื้อหา
ผลกระทบร้ายแรงต่อเด็กที่ปรากฏในสื่อเหล่านี้
เด็กที่ตกเป็นเหยื่อในสื่อลามกอนาจารต้องเจอกับผลกระทบร้ายแรงต่อเด็กที่ปรากฏในสื่อเหล่านี้ที่ฝังลึกเกินกว่าจะมองข้าม เพราะภาพหรือคลิปเหล่านั้นถูกเผยแพร่ซ้ำไม่รู้จบ ทำให้เด็กถูกคุกคามทางเพศซ้ำแล้วซ้ำเล่า รู้สึกอับอาย หวาดกลัว และสูญเสียความไว้วางใจในคนรอบข้าง หลายคนมีภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล หรือคิดทำร้ายตัวเอง บางรายปิดกั้นตัวเองจากสังคมจนเรียนหรือใช้ชีวิตปกติไม่ได้ บาดแผลทางใจเหล่านี้อยู่กับเด็กไปนานและอาจส่งผลตลอดชีวิต
- ถูกคุกคามซ้ำเพราะไฟล์ถูกแชร์วนไปเรื่อย ๆ
- รู้สึกอับอายและโทษตัวเองจนปิดกั้นจากคนอื่น
- เสี่ยงซึมเศร้า วิตกกังวล และคิดทำร้ายตัวเอง
วิธีการตรวจสอบและรายงานเมื่อพบเจอเนื้อหาต้องสงสัย
เมื่อพบเนื้อหาที่ต้องสงสัยว่าเป็นสื่อลามกอนาจารเด็ก ให้สังเกตองค์ประกอบสำคัญ เช่น การปรากฏตัวของเด็กในท่าทางหรือบริบททางเพศ การเผยแพร่ผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ หรือการเชิญชวนให้ติดต่อส่วนตัว อย่าแชร์หรือดาวน์โหลดไฟล์นั้นซ้ำ ให้บันทึกหลักฐานเบื้องต้น เช่น ลิงก์ ชื่อบัญชี และเวลาที่พบ แล้วรายงานทันทีผ่านช่องทางที่เชื่อถือได้ child porn เช่น ปุ่มรายงานของแพลตฟอร์มหรือสายด่วนที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองเด็ก
การรายงานที่รวดเร็วและถูกต้องช่วยหยุดการแพร่กระจายและปกป้องเด็กได้จริง
หลังรายงาน ควรติดตามผลและหลีกเลี่ยงการสอบสวนเอง เพราะอาจทำให้หลักฐานเสียหายหรือเสี่ยงต่อความปลอดภัย
ขั้นตอนการแจ้งเบาะแสไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างถูกต้อง
เมื่อพบเนื้อหาต้องสงสัยว่าเป็นสื่อลามกอนาจารเด็ก ผู้ใช้ควรดำเนิน ขั้นตอนการแจ้งเบาะแสไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างถูกต้อง โดยเริ่มจากบันทึกหลักฐาน เช่น URL ชื่อผู้ใช้ และเวลาที่พบ โดยไม่ดาวน์โหลดหรือแชร์ไฟล์นั้นซ้ำ จากนั้นส่งเรื่องผ่านช่องทางราชการ เช่น สายด่วน 1300 ของกระทรวงดิจิทัล หรือระบบรับแจ้งความออนไลน์ของตำรวจ การเลือกช่องทางที่ตรงกับประเภทความผิดจะช่วยให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการได้เร็วและลดความเสี่ยงที่หลักฐานจะเสียหาย ควรระบุรายละเอียดให้ชัดเจนและติดตามผลด้วยรหัสเรื่องที่ได้รับ
- บันทึก URL ชื่อผู้ใช้ และเวลา โดยไม่ดาวน์โหลดหรือส่งต่อเนื้อหา
- แจ้งผ่านสายด่วน 1300 หรือระบบรับแจ้งความออนไลน์ของตำรวจ
- ระบุรายละเอียดและแนบหลักฐานเท่าที่จำเป็น
- เก็บรหัสเรื่องไว้ติดตามผลกับหน่วยงาน
เครื่องมือและฟิลเตอร์ป้องกันการเข้าถึงโดยไม่ตั้งใจ
การป้องกันการเข้าถึงสื่อลามกอนาจารเด็กโดยไม่ตั้งใจจำเป็นต้องใช้ เครื่องมือและฟิลเตอร์ป้องกันการเข้าถึงโดยไม่ตั้งใจ ที่ทำงานได้หลายระดับ ตั้งแต่ระดับเครือข่าย เช่น DNS filtering ที่บล็อกโดเมนต้องสงสัย ไปจนถึงระดับอุปกรณ์ เช่น โปรแกรมควบคุมโดยผู้ปกครองที่จำกัดการเข้าถึงเว็บไซต์อันตราย ควรตั้งค่าการค้นหาปลอดภัย (SafeSearch) ให้ล็อกไว้เสมอ และเปิดใช้ฟิลเตอร์ในเบราว์เซอร์หรือแอปพลิเคชันแชทที่ใช้บ่อย การเลือกใช้เครื่องมือเหล่านี้อย่างถูกต้องช่วยลดโอกาสที่ผู้ใช้จะพบเนื้อหาต้องสงสัยโดยไม่เจตนา และทำให้การรายงานเมื่อพบเจอเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
- DNS filtering และไฟร์วอลล์ระดับเครือข่ายเพื่อบล็อกโดเมนต้องสงสัย
- โปรแกรมควบคุมโดยผู้ปกครองที่จำกัดการเข้าถึงตามช่วงอายุ
- การล็อก SafeSearch และเปิดใช้ตัวกรองในเบราว์เซอร์
- แอปพลิเคชันแจ้งเตือนเมื่อพบเนื้อหาต้องสงสัยโดยไม่ตั้งใจ
ข้อผิด法律และความรับผิดชอบของผู้ที่ครอบครองหรือเผยแพร่
การครอบครองหรือเผยแพร่สื่อลามกอนาจารเด็กถือเป็นความผิดทางอาญาที่มีโทษหนัก bahkanหากผู้ครอบครองไม่ได้มีส่วนในการผลิตก็ตาม
การมีไว้ในครอบครองแม้เพียงเพื่อดูส่วนตัวก็ถือเป็นความผิดและอาจถูกดำเนินคดีได้
ผู้เผยแพร่ไม่ว่าจะส่งต่อให้บุคคลเดียวหรือหลายคน มีความรับผิดชอบทางกฎหมายเพิ่มขึ้นตามปริมาณและช่องทางที่ทำให้ผู้อื่นเข้าถึงได้ ผู้ที่บันทึกหรือแชร์ต่อแม้ไม่ทราบที่มาเดิมก็ยังต้องรับผิดชอบ เพราะกฎหมายมุ่งคุ้มครองเด็กจากการถูกแสวงหาประโยชน์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
โทษทางอาญาที่ผู้กระทำผิดจะได้รับตามกฎหมายไทย
ผู้ครอบครองหรือเผยแพร่สื่อลามกอนาจารเด็กในประเทศไทยต้องรับโทษทางอาญาตามประมวลกฎหมายอาญาและพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็กอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยมีลำดับโทษดังนี้
- ผู้ครอบครองสื่อลามกอนาจารเด็กมีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี ปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
- ผู้เผยแพร่หรือส่งต่อมีโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี ปรับไม่เกิน 140,000 บาท
- หากกระทำเพื่อการค้าหรือแสวงหาประโยชน์ มีโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี ปรับไม่เกิน 200,000 บาท
นอกจากนี้ ศาลอาจเพิ่มโทษหากผู้กระทำเป็นผู้ดูแลเด็กหรือกระทำเป็นขบวนการ และโทษจำคุกไม่รอลงอาญาในกรณีร้ายแรง
ความเข้าใจผิดที่ทำให้หลายคนตกเป็นผู้ต้องหาโดยไม่รู้ตัว
หลายคนเชื่อว่าการถูกส่งต่อไฟล์ภาพหรือวิดีโอที่มีลักษณะอนาจารเด็กมาโดยไม่ได้ขอ แล้วเก็บไว้เฉยๆ ไม่ผิด เพราะไม่ได้เป็นคนสร้างหรือเผยแพร่เอง แต่ความจริงคือการครอบครองเพียงอย่างเดียวก็ทำให้ตกเป็นผู้ต้องหาได้แล้ว ความเข้าใจผิดที่ทำให้หลายคนตกเป็นผู้ต้องหาโดยไม่รู้ตัว มักเกิดจากการคิดว่าแค่ลบออกแล้วจบ หรือแค่กดรับไฟล์ในกลุ่มก็ไม่มีความผิด ซึ่งแท้จริงการรับไว้แม้ชั่วขณะก็เข้าข่ายครอบครองแล้ว
- คิดว่าถูกส่งมาโดยไม่ได้ขอ จึงไม่ผิด
- คิดว่าแค่เก็บไว้ ไม่เผยแพร่ ก็ปลอดภัย
- คิดว่าลบแล้วหายความผิด แต่ความผิดเกิดตั้งแต่รับไว้
- คิดว่าไม่รู้ว่าเป็นภาพเด็ก ก็อ้างไม่ได้เสมอไป
คำถามที่พบบ่อยสำหรับผู้ที่ต้องการทำความเข้าใจและหลีกเลี่ยงเนื้อหาประเภทนี้
คำถามที่พบบ่อยสำหรับผู้ที่ต้องการทำความเข้าใจและหลีกเลี่ยงสื่อลามกอนาจารเด็กมักเริ่มจากความสงสัยว่าอะไรถือเป็นเนื้อหาประเภทนี้ ซึ่งรวมถึงภาพหรือวิดีโอที่แสดงเด็กในลักษณะทางเพศ ไม่ว่าจะสร้างโดยเด็กเองหรือผู้ใหญ่ก็ตาม การแชร์หรือเก็บไฟล์ดังกล่าวแม้เพียงครั้งเดียวถือเป็นความผิดและทำให้เด็กตกเป็นเหยื่อซ้ำ หลายคนถามว่าการรายงานเนื้อหาน่าสงสัยทำได้อย่างไร คำตอบคือแจ้งหน่วยงานที่รับผิดชอบโดยตรงและไม่ส่งต่อไฟล์นั้นให้ผู้อื่น สิ่งสำคัญคือการไม่ค้นหา ไม่เปิดดู และไม่เก็บไว้ในอุปกรณ์ส่วนตัว หากพบเนื้อหาน่าสงสัย ควรบันทึกหลักฐานเท่าที่จำเป็นแล้วแจ้งเจ้าหน้าที่ทันที ผู้ที่ต้องการหลีกเลี่ยงควรตั้งค่าตัวกรองคำค้นหา และระวังลิงก์หรือกลุ่มปิดที่อาจแอบแฝงเนื้อหาผิดกฎหมาย
หากพบเนื้อหานี้โดยบังเอิญควรทำอย่างไร
เมื่อคุณพบเนื้อหาลามกอนาจารเด็กโดยบังเอิญ สิ่งแรกคืออย่าแชร์ อย่าส่งต่อ และอย่าบันทึกเก็บไว้ เพราะการกระทำเหล่านั้นผิดกฎหมายและซ้ำเติมเหยื่อให้เจ็บปวดมากขึ้น ให้ปิดหน้าจอทันทีหากรู้สึกไม่สบายใจ จากนั้นรายงานเนื้อหานั้นไปยังช่องทางที่เชื่อถือได้ เช่น แพลตฟอร์มที่พบหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยไม่ต้องสืบหาต้นตอด้วยตัวเอง เพราะอาจทำให้คุณตกอยู่ในความเสี่ยง
- ปิดหน้าจอและไม่โต้ตอบกับเนื้อหานั้น
- ไม่แชร์ ไม่ส่งต่อ ไม่บันทึกสำเนา
- รายงานไปยังแพลตฟอร์มหรือหน่วยงานที่รับเรื่องโดยตรง
- เก็บหลักฐานเท่าที่จำเป็น เช่น ลิงก์หรือภาพหน้าจอ แล้วส่งให้เจ้าหน้าที่
การแชร์ต่อแม้เพียงเล็กน้อยถือเป็นความผิดหรือไม่
แม้การแชร์ต่อเพียงครั้งเดียวหรือในวงแคบก็ถือเป็นความผิดตามกฎหมายไทย เพราะการส่งต่อ materiał ลามกอนาจารเด็กไม่ว่าด้วยวิธีใดเป็นการเผยแพร่ซ้ำ ซึ่งเข้าข่ายความผิดฐานครอบครองและเผยแพร่สื่อลามกอนาจารเด็กโดยตรง การแชร์ต่อแม้เพียงเล็กน้อยถือเป็นความผิดเนื่องจากเจตนาส่งต่อครบองค์ประกอบความผิดแล้ว แม้ผู้แชร์จะอ้างว่าไม่ได้ตั้งใจหรือส่งให้เพียงคนเดียว ก็ไม่ทำให้ความผิดลดลง เพราะกฎหมายมุ่งคุ้มครองเด็กจากการถูกเผยแพร่ซ้ำทุกครั้ง ดังนั้นผู้ที่ได้รับสื่อดังกล่าวควรลบทันทีและไม่ส่งต่อให้任何人
- การส่งต่อให้บุคคลเดียวก็เป็นความผิดฐานเผยแพร่
- การแชร์ในกลุ่มปิดหรือแชทส่วนตัวก็ไม่ยกเว้นความผิด
- การกดแชร์โดยไม่ตรวจสอบเนื้อหาก็มีความผิดหากเป็นสื่อลามกอนาจารเด็ก
